فواصل تعمیر و نگهداری برای تریلرهای با بستر کم بر اساس فرکانس استفاده، شرایط حمل و نقل و ویژگی‌های بار تعیین می‌شود که عموماً به سه سطح تقسیم می‌شوند: روزانه، دوره‌ای، و تعمیر و نگهداری عمیق{{1}. وسایل نقلیه با{3}}استفاده فرکانس بالا (مانند مواردی که در بندر یا کارگاه ساخت و ساز هستند) نیاز به سرویس های مکرر دارند، در حالی که فواصل زمانی برای{4}وسایل نقلیه با فرکانس پایین ممکن است تمدید شود-به شرطی که بررسی های ایمنی حیاتی هرگز به خطر نیفتد.
تعمیر و نگهداری روزانه معمولاً قبل و بعد از هر سفر انجام می شود، با تمرکز بر فشار و فرسودگی لاستیک، عملکرد سیستم ترمز و سیگنال های روشنایی، و بازرسی قاب شاسی و نقاط اتصال از نظر شلی یا ترک. سکوی بارگیری (عرشه تخت پایین-) نیز باید از نظر تغییر شکل یا آسیب موضعی بررسی شود. در عین سادگی، این بررسی ها برای عملیات ایمن حیاتی هستند.
تعمیر و نگهداری دوره ای معمولاً بر اساس مسافت پیموده شده یا زمان برنامه ریزی می شود، معمولاً هر 5000 تا 10000 کیلومتر یا هر 1 تا 3 ماه توصیه می شود. وظایف کلیدی در این مرحله شامل بررسی سایش لنت ترمز، آزمایش سیستم هوا برای نشتی، روغن کاری سیستم تعلیق و بازرسی بست ها، و روانکاری و تنظیم بلبرینگ چرخ ها می باشد. اگر وسیله نقلیه مکرراً تحت بارهای سنگین یا در شرایط جاده سخت کار می کند، فواصل زمانی باید کوتاه شود.
تعمیر و نگهداری عمیق معمولاً هر شش ماه یا سالانه انجام می‌شود و یک بازنگری جامع سیستم را تشکیل می‌دهد. رویه‌ها شامل-آزمایش غیرمخرب ساختار شاسی، تعمیر پوشش‌های ضد خوردگی، آزمایش عملکرد کلی ترمز، و بازرسی کامل از اجزای تحمل کننده بار بحرانی-است. هدف از این چرخه تعمیر و نگهداری، شناسایی زودهنگام خطرات ساختاری بالقوه و جلوگیری از تجمع آسیب ناشی از خستگی، در نتیجه تضمین ایمنی و پایداری طولانی مدت تریلر-پایین است.
